Menu

• Republika Kenii
• Powierzchnia: 571 416 km²
• Ludność: 31,2 mln
• Ustrój: jednopartyjna republika
• Główne miasta: Nairobi- 1,5 mln, Mombassa- 500 tys., Kisumu- 200 tys.
• Język urzędowy: suahili, angielski
• Struktura etniczna: Kikuju 20,9%, Luhja 13,8%, Luo 12,8%, Kemba 11,3%, Kalenjiu 10,8%, inni Afrykanie 29,2%, Azjaci 0,6%, Europejczycy 0,3%, Arabowie 0,3%
• Wyznania: protestanci 26,5%, katolicy 26,4%, wierzenia tradycyjne 18,9%, afrochrześcijanie 17,6%, muzłumanie 6%, prawosławni 2,5%, inni 2,1%
• Waluta: 1 szyling kenijski (KES) = 100 centów
• Orientacyjny kurs: 1 szyling kenijski +/- 0,03 PLN (XI 2008)
• Czas miejscowy: czas polski plus 4h
• Czas lotu: Warszawa-Nairobi 10h30min (plus przesiadka)
• Zasilanie: 240 V / 50 Hz
• Nr kierunkowy kraju: +254

ROZKŁAD TEMPERATUR (st.Celsjusza)

PRZEPISY WJAZDOWE:

• Obywatele polscy udający się do Kenii muszą mieć wizę pobytową, którą można uzyskać bezpo­średnio po przylocie na lotnisku międzynarodowym w Nairobi lub w Mombasie oraz na każdym przejściu lądowym i w porcie w Mombasie.
• Cena wizy turystycznej ważnej 3 miesiące wynosi 50 USD.
• Okres ważności paszportu nie może być krótszy niż 6 miesięcy od daty planowanego powrotu. Osoby mające ważną kenijską wizę turystyczną po wizycie w Tanzanii bądź Ugandzie mogą wrócić na terytorium Kenii bez konieczności ponownego wykupienia wizy. Wiza tranzytowa kosztuje 20 USD.

PRZEPISY PRAWNE:

• Posiadanie i używanie narkotyków oraz handel nimi podlegają surowym karom więzienia (od 10 do 20 lat) i wysokim grzywnom (do ok. 10 tys. USD).

SZCZEPIENIA I SŁUŻBA ZDROWIA:

• Od osób przybywających z Europy nie jest wymagane świadectwo szczepienia przeciw żółtej febrze. Może ono być potrzebne, jeśli turysta ma zamiar pojechać z Kenii do innych krajów afrykańskich (np. do Tanzanii) lub wjechać do Kenii z innego kraju afrykańskiego.
• Na wybrzeżu kenijskim oraz na zachodzie kraju występuje całoroczne zagrożenie malarią. Zalecana jest profilaktyka antymalaryczna, szczególnie w podróży poza Nairobi. Na zachodzie kraju odnotowuje się przypadki zachorowań na cholerę.
• W większych miastach usługi medyczne oraz lekarstwa są ogólnie dostępne i odpłatne. Wizyta u internisty kosztuje ok. 40 USD, u stoma­tologa 50-100 USD. Kosztowny jest pobyt w szpitalu, dlatego też przed przyjazdem do Kenii warto wykupić międzynarodowe ubezpieczenie zdrowotne.
• Na prowincji standard świadczonych usług medycznych jest znacznie niższy niż w większych mias­tach. Ze względu na zagrożenie epidemiologiczne zaleca się picie wody butelkowanej. W całym kraju występuje duże zagro­żenie HIV/AIDS.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW I PODRÓŻOWANIE PO KRAJU:

• Polskie prawo jazdy jest honorowane jedynie przez okres trzech miesięcy. Osoby planujące dłuższy pobyt muszą uzyskać miejscowy dokument. Nie jest akceptowane międzynarodowe prawo jazdy wydane w Polsce.
• W Kenii obowiązuje ruch lewostronny. Drogi są w bardzo złym stanie, co może powodować opóźnienia w podróży. Zaleca się sprawdzenie lokalizacji stacji benzynowych na trasach odda­lonych od głównych miast.
• Należy starać się dotrzeć do miejsca noclegu przed zmrokiem, który zapada bardzo szybko - ok. 18.30 bez względu na porę roku.
• Fatalny stan dróg, nadmierna prędkość i niefrasobliwy styl jazdy kenijskich kierowców, a także zły stan techniczny wielu pojazdów to przyczyny wielu poważnych wypadków drogowych.
• W porze deszczowej lokalne drogi są przejezdne tylko dla samochodów z napędem na cztery koła. Komunikacja autobusowa jest ogólnie dostępna i stosun­kowo tania. Powinno się unikać nocnych kursów autobusowych i podróżowania minibusami (tzw. matatu). W Nairobi można korzystać z taksówek, które są zrzeszone w różnych korporacjach i mają ustalone cenniki, należy jednak z góry uzgodnić należność za przejazd.
• Na trasie Nairobi-Mombasa-Kisumu można korzystać z usług kenijskiej kolei. Podróż w obu kierunkach odbywa się nocą. Należy pamiętać o zabezpieczeniu drzwi prze­działu przed złodziejami.
• Zwiedzającym odległe zakątki Kenii zaleca się korzy­stanie z transportu lotniczego. Podczas podróży samo­chodem do niektórych odległych miejscowości (m.in. Garissy i nad Jezioro Turkana, Lamu) należy korzystać z eskorty uzbrojonych policjantów lub żołnierzy. Spis tych miejscowości lub stref podają odpowiednie służby ONZ w Nairobi.
• Żeglarzy przestrzega się przed wyprawami na wody w pobliżu granicy z Somalią, gdzie grasują piraci.

BEZPIECZEŃSTWO:

• Należy unikać demonstracji ulicznych i wie­ców politycznych (zwłaszcza w związku z sytuacją po wyborach z 27 grudnia 2007 r.), które mogą mieć nieprzewidywalny prze­bieg. Najbardziej niebezpieczne dla turystów obszary znajdują się na północ od masywu górskiego Mt. Kenya i generalnie w centralnej oraz zachodniej części kraju, a także w pobliżu granicy z Somalią (konflikty etniczne i międzyklanowe). Zaleca się wyprawy na te tereny w zorganizowanych grupach, co naj­mniej dwoma samochodami z napędem na cztery koła (warto mieć dwa koła zapasowe).
• Rekomenduje się zwiedzanie parków narodowych w zorganizowanych grupach lub w towarzystwie uzbrojonego strażnika, który za niewielką opłatą służy jednocześnie za przewodnika.
• Mieszkańcy wiosek z północnych obszarów Kenii nie są tak życzliwi dla turystów jak w innych częściach kraju. Wśród tubylców rozpowszechnione są wieści o porwaniach dzieci dokonywanych rzekomo przez cudzo­ziem­ców. Dlatego też nie zaleca się nawiązywania bliskich kontaktów z dziećmi (zwłaszcza z „dziećmi ulicy"), robienia im zdjęć czy też dawania słodyczy.
• Zaleca się pozostawianie kosztowności, dokumentów i biletów lotniczych w sejfach hotelowych i posłu­gi­wanie się kopiami dokumentów tożsamości. Bardzo niebezpiecz­ne są wieczorne spacery po ulicach miast, w parkach czy wzdłuż plaży. Należy uważać na wszelkiego rodzaju oszustów i na­ciągaczy, także na fałszywych policjantów, którzy pod pretekstem drobnego przewinienia dokonanego rzekomo przez turystę próbują wyłudzić zapłatę „mandatu".

RELIGIA I OBYCZAJE:

• Mombasa to miasto muzułmańskie, cudzo­ziemcy powinni przestrzegać określonych norm, szczególnie podczas zwiedzania miejsc kultu religijnego.
• Nie ma szczegól­nych rygorów obyczajowych, należy jednak zwracać uwagę na ubiór: noszenie krótkich spódnic, strojów plażowych poza miejscami turystycznymi jest uznawane za niestosowne.
• Opa­lanie się topless nawet na plażach hotelowych jest niedozwolone.

ŚWIĘTA:

• 1 maja - Święto Pracy, 1 czerwca - Dzień Konstytucji, 10 października - Dzień Prezydenta Moi, 20 października - Dzień Prezydenta Kenyatty, 12 grudnia - Dzień Niepodległości.

PRZYDATNE INFORMACJE:

• Nie ma problemów z wymianą walut zachodnich na miejscową i odwrotnie. Kursy kantorowe niewiele odbiegają od banko­wych; w bankach pobierana jest prowizja. Nie ma też proble­mów z realizacją czeków bankowych, a płatności kartami kredytowymi są już dość rozpowszechnione.
• Są problemy z połączeniami telefonicznymi, zarówno lokal­nymi, jak i międzynarodowymi. Opłaty, zwłaszcza w hotelach, są wysokie. Nieźle rozwinięta jest sieć kawiarenek inter­neto­wych.
• Należy wystrzegać się tanich jadłodajni ze względu na ryzyko zatrucia pokarmowego. Bez problemów można zaopatrywać się w artykuły spożywcze w marketach sieci Uchumi i Nakumatt.
• Najlepszą porą do podróżowania po Kenii są miesiące gru­dzień-marzec. Pora deszczowa występuje dwukrotnie: tzw. krótka - od połowy października do połowy grudnia, oraz długa - od marca do maja. Najzimniejsze miesiące to lipiec i sierpień, najcieplej jest w grudniu i styczniu. Występują duże różnice temperatur i wilgotności, zwłaszcza między poło­żo­nym wyżej centrum kraju a wybrzeżem.
• W kilku miejscowościach Kenii pracują polscy misjonarze i siostry zakonne, chętnie udzielający pomocy polskim turystom.
• Informacji na temat Kenii udziela także warszawski oddział Kenyan-Polish Forum, ul. Górczewska 124/305, 01-460 War­szawa (tel. 022 533 49 08 09, e-mail: kpf@kenya.com.pl, www.kenya.com.pl).

Źródło: MSZ